Όνομα Αλφαβητικά

# Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

# A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Επιλέξτε το όνομα

Ζερβός Σκεύος

Γιατρός, πανεπιστημιακός και πολιτικός. Γεννήθηκε στη Κάλυμνο στις 19.1.1875 και πέθανε στην Αθήνα το 1966.

Πολυσχιδής προσωπικότητα, με πλούσιο επιστημονικό έργο και έντονη εθνική και πολιτική δράση.

Γιος σφουγγαρά, από την Κάλυμνο, μετά τον θάνατο του πατέρα του ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1892-1897) και συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια Μονάχου, Βερολίνου, Λειψίας, Βιέννης και Παρισιού. Το 1902, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δίδαξε Μαιευτική, Γυναικολογία και Ιστορία της Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 1912, η παράλληλη εθνική δράση του για την προώθηση του Δωδεκανησιακού ζητήματος και ειδικότερα το 1914 η σφοδρότητα των επιθέσεών του κατά της ιταλικής διοίκησης στα νησιά προκάλεσε τη διαμαρτυρία της ιταλικής πρεσβείας στην Αθήνα προς την ελληνική κυβέρνηση. Προτάσσοντας τότε τον εθνικό στόχο του, ο Ζερβός παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο, χωρίς ωστόσο να εγκαταλείψει την ιατρική έρευνα μέχρι και το τέλος της ζωής του.

Το 1923 εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών και Πειραιώς με το κόμμα των Φιλελευθέρων, αλλά η ρήξη στις σχέσεις του με τον Βενιζέλο κατέστησε βραχεία την κοινοβουλευτική παρουσία του. Το 1941 κατέφυγε στην Αίγυπτο, και ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Αφρικής, όπου πραγματοποίησε επιστημονικές έρευνες και πειράματα, ενώ παράλληλα δημοσίευσε άρθρα και έκανε ραδιοφωνικές ομιλίες για το Δωδεκανησιακό Ζήτημα. Επέστρεψε στην Ελλάδα με τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου και τιμήθηκε για την εθνική δράση του (παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄, το 1946, και αργυρό παράσημο από την Ακαδημία Αθηνών, το 1848). Το 1952, με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, πήρε τιμητική σύνταξη καθηγητή Πανεπιστημίου.

Ως επιστήμονας, υπήρξε από τους πρώτους που ασχολήθηκαν με τη μεταμόσχευση οργάνων, εξέδωσε βιβλία και δημοσίευσε πολλές επιστημονικές μελέτες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά (μεγάλο μέρος τους αφορούσαν το έργο του Ιπποκράτη και τη «νόσο των γυμνών σπογγαλιέων»), και συμμετείχε σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια με πρωτοποριακές -για την εποχή- ανακοινώσεις, έργο που του χάρισε πολλές και σημαντικές διακρίσεις. Ενδεικτικά, για τη συνεισφορά του στην έρευνα της «νόσου των γυμνών σπογγαλιέων», το 1933/34 η Ιατρική Ακαδημία του Παρισιού ονόμασε την ασθένεια «Νόσο Σκεύου Ζερβού»˙ το 1950 ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και διδάκτωρ της Βυζαντινής Ακαδημίας της Ισπανίας˙ το 1952 τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο Τιμής στο διεθνές συνέδριο χειρουργικής στη Μαδρίτη.

Η δυναμική παρουσία του στο εθνικό ζήτημα της ιδιαίτερης πατρίδας του αποτυπώνεται σε σειρά δράσεων μέχρι την επίτευξη της Ένωσης. Από τους πρωτεργάτες της ανακήρυξης της αυτονομίας των Δωδεκανήσων στο πανδωδεκανησιακό συνέδριο στην Πάτμο (Ιούνιος 1912), ιδρυτής του Δωδεκανησιακού Συλλόγου (Αύγουστος 1917), αντιπρόσωπος των δωδεκανησίων στις Συνδιασκέψεις Ειρήνης στο Λονδίνο (1912-13) και το Παρίσι (1919), και σε πολλές διπλωματικές αποστολές, συγγράφει άρθρα στον Τύπο, βιβλία (ενδεικτικά, Το ζήτημα της Δωδεκανήσου και τα διπλωματικά αυτού έγγραφα, το 1928), και πραγματοποιεί διαλέξεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Έχοντας ξοδέψει την περιουσία που είχε αποκτήσει σε δραστηριότητες υπέρ της ένωσης των Δωδεκανήσων, πέθανε τυφλός στο Ασκληπιείο Βούλας, στην Αθήνα, τον Αύγουστο του 1966.

 

ΠΗΓΕΣ:

Κοντάκος Αναστ., Κουντούρης Αναστ., «“Σκεύος Ζερβός θα πει Δωδεκάνησος και Δωδεκάνησος θα πει Σκεύος Ζερβός”: Πανεπιστημιακή και ενωτική δράση του Σκεύου Ζερβού», Ιστορία της Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, Πρακτικά 4ου επιστημονικού συνεδρίου ιστορίας της εκπαίδευσης, (επιμ. Σήφης Μπουζάκης), Gutenberg, Αθήνα, 2008.

Πατέλλης, Γ., «Σκεύος Ζερβός», Αφιέρωμα, Καλυμνιακά Χρονικά, τόμ. Θ΄ (1990), σ. 12-32.