Χιώτης μηχανικός, μυημένος στη Φιλική Εταιρεία και συμπολεμιστής του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία, κατασκεύασε το τείχος του Μεσολογγίου πριν από τη δεύτερη πολιορκία και σκοτώθηκε κατά την Έξοδο.
Ο Μιχαήλ Κοκκίνης γεννήθηκε στη Χίο αλλά η ακριβής ημερομηνία της γέννησής παραμένει άγνωστη. Σπούδασε Μηχανική στη Γαλλία και από το 1810 δίδασκε μαθηματικά, γεωγραφία και σχέδιο στην Ανώτερη Ελληνική Σχολή του Βουκουρεστίου. Μιλούσε ελληνικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά και ρουμανικά. Στο Βουκουρέστι ο Κοκκίνης μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και εν συνεχεία έλαβε μέρος στην επανάσταση της Μολδοβλαχίας στο πλευρό του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Μετά την ήττα στη μάχη του Δραγατσανίου, κλήθηκε να κατέβει στο Μεσολόγγι για να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Μετά από την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου (Δεκέμβριος 1822), προέκυψε η ανάγκη για την άμεση ενίσχυση του τείχους της πόλης. Ο Αλ. Μαυροκορδάτος ανέθεσε τη διεύθυνση και την κατασκευή των οχυρωματικών έργων στον Μιχ. Κοκκίνη, γνώστη της οχυρωματικής τέχνης λόγω των σπουδών του και της θητείας του στα στρατεύματα του Βοναπάρτη και του Υψηλάντη. Ο Κοκκίνης, εκτός από ικανός μηχανικός, υπήρξε και αξιόλογος ηγέτης. Καθημερινά διηύθυνε και ενίσχυε το πατριωτικό αίσθημα 400 ατόμων που εργάζονταν νυχθημερόν για την ολοκλήρωση του έργου. Τον αποκαλούσαν «ο ιντζινιέρης του φράχτη», δηλαδή ο μηχανικός του φράχτη.
Κατασκεύασε 23 εξωτερικούς προμαχώνες που κάλυπταν συνολικό μήκος 2 χιλιομέτρων. Το τείχος κατασκευάστηκε από λίθο και ασβεστοκονίαμα και είχε ύψος περίπου 3,50 μέτρων. Τέλος, τοποθετήθηκαν 48 πυροβόλα σε διάφορα σημεία του τείχους. Ο Κοκκίνης σε κάθε προμαχώνα έδωσε συμβολικά το όνομα Ελλήνων και φιλελλήνων αγωνιστών. Το έργο ολοκληρώθηκε παρά τις αντιξοότητες και την έλλειψη κονδυλίων σε διάστημα περίπου ενός χρόνου (7.3.1823-16.6.1824). Το τείχος άντεξε όλες τις επιθέσεις των τουρκικών και αιγυπτιακών δυνάμενων, ενώ η ενίσχυσή του συνεχιζόταν κατά την πολιορκία. Στη συλλογική μνήμη έχει επικρατήσει η άποψη που αναφέρει ότι κατά την πολιορκία «άνδρες, γυναίκες και παιδιά ενίσχυαν με χαλάσματα το τείχος τη νύχτα, ενώ ο Κοκκίνης έβγαινε έξω από το τείχος για να το επιβλέπει». Το 1825 ο Κοκκίνης ανακηρύχτηκε επίτιμος πολίτης Μεσολογγίου και του απονεμήθηκε ο βαθμός του χιλίαρχου. Τελευταίο έργο του ήταν οι γέφυρες που θα περνούσαν οι Μεσολογγίτες κατά την Έξοδο. Σκοτώθηκε κατά την Έξοδο (10 Απριλίου 1826) μαζί με τους υπόλοιπους Μεσολογγίτες.
ΠΗΓΕΣ
Κλεισοβίτης Αλτάνιος (επιμ.), Μεσολόγγι Ιερή Πόλη, Μεσολόγγι, Κέντρο Λόγου Τέχνης – Μουσείο «Διέξοδος», 2010, σ. 22, 28, 104.
«Μιχαήλ Κοκκίνης», αναρτημένο άρθρο στην ηλεκτρονική σελίδα Μηχανή του Χρόνου, πρόσβαση: https://www.mixanitouxronou.gr/tag/michail-kokkinis/ (ανάκτηση 19-3-2020).