Όνομα Αλφαβητικά

# Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

# A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Επιλέξτε το όνομα

Ζαΐμης Ανδρέας

Ισχυρός πρόκριτος των Καλαβρύτων, φιλικός, από τους πρωτεργάτες της Ελληνικής Επανάστασης. Μετείχε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις και ανέλαβε πολιτικά αξιώματα τόσο στη διάρκεια της Επανάστασης όσο και μετά την ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους.

Ο Ανδρέας Ζαΐμης γόνος ισχυρής οικογένειας προκρίτων της επαρχίας των Καλαβρύτων, γεννήθηκε στην Κερπινή το 1791. Τις παραμονές της Επανάστασης συνδιοικούσε την επαρχία μαζί με τον πατέρα του, Ασημάκη. Τον Φεβρουάριο 1819 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από τον πρόκριτο της Βοστίτσας και γαμπρό του Αν. Λόντο, δραστηριοποιήθηκε στους σκοπούς της Εταιρείας και μύησε άλλους ισχυρούς παράγοντες της περιοχής. Τον Ιανουάριο 1821, μαζί με άλλους προκρίτους και Φιλικούς, συμμετείχε στη μυστική συγκέντρωση στη Βοστίτσα για την οργάνωση της επικείμενης επανάστασης. Ο Ανδρέας και ο πατέρας του Ασημάκης παρά τους αρχικούς δισταγμούς του συμμετείχαν ενεργά από την αρχή στα στρατιωτικά και πολιτικά τεκταινόμενα της επανάστασης.

Στις 22 ή 23 Μαρτίου 1821 μαζί με τους Ιω. Παπαδιαμαντόπουλο, Αν. Λόντο και Μπ. Ρούφο εισήλθαν στην Πάτρα και πολιόρκησαν τους Μουσουλμάνους της πόλης στο φρούριο. Ο Αν. Ζαΐμης ήταν μέλος του «Επαναστατικού ή Αχαϊκού Διευθυντηρίου» που αποτέλεσε την τοπική επαναστατική αρχή η οποία συγκροτήθηκε στην Πάτρα αμέσως μετά την κατάληψη της πόλης από τις επαναστατικές δυνάμεις. Στις 25 ή 26 Μαρτίου συνυπέγραψε την προκήρυξη του Αχαϊκού Διευθυντηρίου προς τους πρόξενους των ξένων επικρατειών. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης ανέπτυξε σημαντική στρατιωτική και πολιτική δράση. Συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις με τα σώματα του Θ. Κολοκοτρώνη καθώς επίσης συμμετείχε και στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου (1823).

Εκτός από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις ο Ζαΐμης ανέλαβε πολιτικά αξιώματα. Τον Δεκέμβριο του 1821 συμμετείχε ως πληρεξούσιος Πελοποννήσου στην Α΄ Εθνοσυνέλευση. Μετά τη λήξη των εργασιών της εξελέγη στο Α΄ Βουλευτικό, ωστόσο παρευρέθηκε μόνο στις πρώτες συνεδριάσεις του, καθώς απεστάλη σε εκστρατεία. Ένα χρόνο αργότερα έλαβε μέρος ως πληρεξούσιος Καλαβρύτων στη Β΄ Εθνοσυνέλευση (1823) και διετέλεσε μέλος του Εκτελεστικού από τις 26 Απριλίου έως την παραίτησή του τον Ιανουάριο του επόμενου έτους. Κατά την εμφύλια διαμάχη 1824 στρατεύτηκε με την παράταξη των αντιπάλων του Θ. Κολοκοτρώνη, όπου και κατόρθωσε να επιβληθεί. Στη δεύτερη εμφύλια διαμάχη, έχοντας παραγκωνιστεί από τους νησιώτες, τάχθηκε με την πλευρά του Θ. Κολοκοτρώνη και ηττήθηκε. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποκρούσει τους Κυβερνητικούς στην Κερπίνη και στο τέλος αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει και κατέφυγε στη Ζάκυνθο προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη. Επέστρεψε το 1825 ύστερα από τη μεσολάβηση του Αλ. Μαυροκορδάτου και συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου που είχε αποβιβαστεί στη Μεθώνη. Τον Απρίλιο του 1826 συμμετείχε ως πληρεξούσιος Καλαβρύτων στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, από την οποία διορίστηκε στην επιτροπή για την υπογραφή των πρακτικών της συνέλευσης και στην επιτροπή για τη σύνταξη του Πολιτεύματος. Ήταν Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής. Ένα χρόνο αργότερα έλαβε μέρος στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας (1827).

Μετά την άφιξη του Ιω. Καποδίστρια διορίστηκε πρόβουλος (πρόεδρος) του Τμήματος των Εσωτερικών στο Πανελλήνιο. Ήταν μέλος του Αγγλικού Κόμματος και τάχθηκε με την πλευρά που αντιπολιτεύτηκε τον Κυβερνήτη. Στη συνέχεια εξελέγη στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1829), αλλά πιθανόν δεν μετείχε στις εργασίες της. Μετά τη δολοφονία του Ιω. Καποδίστρια συμμετείχε ως πληρεξούσιος Καλαβρύτων στη Δ΄ κατ’ επανάληψιν Εθνοσυνέλευση (1831). Διορίστηκε μαζί με τον Γ. Κουντουριώτη στην τριμελή Διοικητική Επιτροπή που είχε αντικαταστήσει τον Αυγουστίνο Καποδίστρια. Μετά την άφιξη του Όθωνα διορίστηκε Σύμβουλος Επικρατείας (1833) και πληρεξούσιος αυλικός επίτροπος (1834), ενώ από τον Οκτώβριο του 1835 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (1835), θέση την οποία διατήρησε έως τον θάνατό του. Για την προσφορά του στον Αγώνα τιμήθηκε από τον Όθωνα με παράσημα και μετάλλια.
 
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη, από ισχυρή οικογένεια προκρίτων. Ο γιος του Θρασύβουλος και ο εγγονός του Αλέξανδρος διατέλεσαν πρωθυπουργοί της Ελλάδας. Ο Ζαΐμης απεβίωσε στις 4 Μαΐου 1840 στην Αθήνα και κηρύχθηκε τριήμερο πένθος.

 

 

ΠΗΓΕΣ

  • «Ζαΐμης Ανδρέας», Lexicon 1821, KENI  https://keni.panteion.gr/index.php/el/1821. (ανάκτηση 20/11/2020).
  • Σαράφης Βαγγέλης, «Ζαΐμης Ανδρέας» και «Αχαϊκό Διευθυντήριο»,  Αντιπρόσωποι Εθνοσυνελεύσεων και Βουλευτικό, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων – Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών/ΕΙΕ – Βιβλιοθήκη της Βουλής, Αθήνα 2019, http://representatives1821.gr,  (ανάκτηση 20/11/2020).

 

Πηγή εικόνας: «Ζαΐμης Ανδρέας», ελεύθερα προσβάσιμη στο διαδίκτυο στο https://www.google.com/search?q=ανδρέας+ζαιμης&rlz=1C1CHBD_elGR913GR913&sxsrf=ALeKk03Mvzw3eoXyO1iaQsjx3KEVadx5Yg:1605873807241&source=lnms&tbm=isch&sa=X&:1605873807241&source=lnms&tbm=isch&sa=X&